STOWARZYSZENIE BEZ

MIZOGINII, WYZYSKU, PRZEMOCY

  • Przemoc jako ciekawostka. O materiale „Sekrety branży filmów dla dorosłych

    Przemoc jako ciekawostka. O materiale „Sekrety branży filmów dla dorosłych

    Roksana Krupa
    , ,

    W ostat­nich dniach zapo­zna­ły­śmy się z mate­ria­łem „Sekre­ty bran­ży fil­mów dla doro­słych” opu­bli­ko­wa­nym na kana­le OjWoj­tek w ser­wi­sie YouTube. Kil­ka ele­men­tów tego mate­ria­łu budzi nasz zde­cy­do­wa­ny sprze­ciw. Lek­ki ton roz­mo­wy oraz roz­ryw­ko­wa for­ma utrud­nia­ją dostrze­że­nie prze­mo­cy, wyzy­sku i nie­rów­no­ści, któ­re sta­no­wią istot­ną część rze­czy­wi­sto­ści prze­my­słu por­no­gra­ficz­ne­go. Por­no­gra­fia nie jest tema­tem, któ­ry moż­na oma­wiać wyłącz­nie w kate­go­riach roz­ryw­ki. To zja­wi­sko…

    Czytaj dalej

  • Potępianie Epsteina przy jednoczesnym wspieraniu „pracy seksualnej” to hipokryzja

    Potępianie Epsteina przy jednoczesnym wspieraniu „pracy seksualnej” to hipokryzja

    Helen O 'Connor, tłum. Gabriela Korczak
    ,

    Tłu­ma­cze­nie felie­to­nu Helen O’Connor „The hypo­cri­sy of con­dem­ning Epste­in whi­le sup­por­ting ‘sex work’” autor­stwa Gabrie­li Korczak Spu­ści­zna femi­ni­stek socja­li­stycz­nych takich jak Alek­san­dra Koł­łą­taj zmu­sza nas dziś do skon­fron­to­wa­nia się z nie­wy­god­ną praw­dą: okre­śla­nie pro­sty­tu­cji jako eman­cy­pa­cji umoż­li­wia prze­mo­cow­com pokro­ju Epste­ina unik­nąć odpo­wie­dzial­no­ści – ostrze­ga Helen O’Connor. W spo­łe­czeń­stwie kla­so­wym mnó­stwo dziew­cząt znaj­du­je się w trud­nej sytu­acji pra­wie…

    Czytaj dalej

  • Seksizm w systemie edukacji, czyli o przyuczaniu do roli kobiety w polskich szkołach

    Seksizm w systemie edukacji, czyli o przyuczaniu do roli kobiety w polskich szkołach

    Julia Kawska

    Doświadczenie edukacji formalnej było i jest dla dziewcząt czymś jakościowo innym – przepełniają je podprogowe komunikaty, spojrzenia czy nakazy przygotowujące je do przyjęcia określonej roli w społeczeństwie. Od wczesnych lat szkolnych dziewczynkom przekazywany jest kulturowy bagaż, który będzie towarzyszył im do końca życia – brzemię osoby urodzonej w męskim świecie, stworzonym na męskich zasadach.

    Czytaj dalej

  • „Śmierć lepsza niż burka”, czyli wolność według zachodnich liberałów

    „Śmierć lepsza niż burka”, czyli wolność według zachodnich liberałów

    Anna Obłękowska
    ,

    Amerykańskie i izraelskie bomby spadają na przetrwanki gwałtów represjonowane przez własne państwo. Spadają także na dzieci. Według doniesień agencji Reuters siły USA mogą być odpowiedzialne za atak na szkołę dla dziewcząt w mieście Minab, w którym zginęło 165 osób – w większości dzieci poniżej 12. roku życia. ONZ uznaje, że doszło do „poważnego naruszenia prawa…

    Czytaj dalej

  • Znowu rozmawiamy o mężczyznach

    Znowu rozmawiamy o mężczyznach

    Weronika Brykalska

    Dale­ko mi do śle­dze­nia poczy­nań cele­bry­tów, nawet tych kon­tro­wer­syj­nych; wycho­dzę z zało­że­nia, że więk­szość tre­ści obec­nych w Inter­ne­cie nale­ży roz­pa­try­wać kry­tycz­nie i pod­cho­dzić do nich z solid­ną daw­ką scep­ty­cy­zmu. Ostat­nio gło­śno jest jed­nak o Krzysz­to­fie Sta­now­skim i jego wizy­cie w klu­bie ze strip­ti­zem – wizy­cie, któ­rej nie waham się komen­to­wać, bo sta­no­wi dowód na nad­uży­cia wobec kobiet, poka­za­ne czar­no na bia­łym (dosłow­nie), na…

    Czytaj dalej

  • Erotyka online – cienka granica między sztuką a wyzyskiem?

    Erotyka online – cienka granica między sztuką a wyzyskiem?

    Weronika Brykalska

    Nie­któ­re wyda­rze­nia ostat­nich lat nie­ubła­ga­nie poka­zu­ją nam, że „kul­tu­ra” funk­cjo­nu­je obec­nie jako wyraz-worek; poku­si­ła­bym się nawet o stwier­dze­nie „wyraz-śmiet­nik”. Kil­ka lat temu popu­lar­ny pato­stre­amer Rafa­tus, któ­ry na wizji mię­dzy inny­mi wle­wał w sie­bie ogrom­ne ilo­ści alko­ho­lu i znę­cał się nad swo­ją part­ner­ką, powie­dział w wywia­dzie, że wszyst­kie te dzia­ła­nia były for­mą sztu­ki nowo­cze­snej. Na sce­nie ame­ry­kań­skiej podob­ne wizje sztu­ki…

    Czytaj dalej

  • Lekcje z procesu Diddy’ego. Dlaczego ofiary przemocy nie ujawniają swojej krzywdy?

    Lekcje z procesu Diddy’ego. Dlaczego ofiary przemocy nie ujawniają swojej krzywdy?

    Julia Kopiczyńska
    ,

    Ofiary przemocy rzadko ujawniają swoje doświadczenia — często zmuszane do milczenia, zastraszane i osamotnione. Sprawcy stosują wyrafinowane mechanizmy manipulacji i kontroli, a patriarchalny system sprawiedliwości zamiast chronić, zbyt często je zawodzi. Głośna sprawa Seana „Diddy’ego” Combsa obnaża skalę problemu i zmusza do zadania trudnych pytań.

    Czytaj dalej

  • Czy można obalić victim blaming?

    Czy można obalić victim blaming?

    Weronika Brykalska

    W listo­pa­dzie 2024 roku Por­tu­ga­lię obie­gły infor­ma­cje o spra­wach sek­su­al­ne­go wyko­rzy­sty­wa­nia kobiet przez popu­lar­ne­go pia­ni­stę, João Pedro Coel­ho. Muzyk zna­ny był w Lizbo­nie z zawie­ra­nia nie­zo­bo­wią­zu­ją­cych rela­cji sek­su­al­nych, do świa­do­mo­ści maso­wej dłu­go jed­nak nie docie­ra­ły infor­ma­cje o jego nad­uży­ciach. Mil­cze­nie prze­rwa­ła 32-let­nia Lilia­na Cun­ha, któ­rą Coel­ho zgwał­cił, ścią­ga­jąc pre­zer­wa­ty­wę w trak­cie sto­sun­ku bez zgo­dy kobie­ty. Pokrzyw­dzo­na wnio­sła pozew, przy oka­zji…

    Czytaj dalej

  • Mamczarstwo. Handel żywą tkanką

    Mamczarstwo. Handel żywą tkanką

    Katarzyna Damps
    ,

    Mam­czar­stwo, czy­li kar­mie­nie pier­sią cudze­go dziec­ka, (a tak­że opie­ka nad nim) to peł­nie­nie funk­cji tak zwa­nej „mam­ki” – zawód ten uwa­ża­my współ­cze­śnie za wymar­ły. W for­mie, w jakiej funk­cjo­no­wał przez stu­le­cia, w tym na zie­miach pol­skich, może­my okre­ślić go jako jed­ną z naj­bar­dziej dru­zgo­czą­cych form wyzy­sku kobie­ce­go cia­ła, mają­ce­go swo­je pod­ło­że w opre­sji zarów­no bio­lo­gicz­nej, jak i klasowej. Sprawna, młoda, posłuszna…

    Czytaj dalej

  • Horror, przemoc, kobiety

    Horror, przemoc, kobiety

    Magdalena Szczepaniak
    ,

    Opi­nie na temat hor­ro­ru są rów­nie zróż­ni­co­wa­ne jak sam gatu­nek. W powszech­nym odbio­rze, szcze­gól­nie w odnie­sie­niu do naj­bar­dziej komer­cyj­nych pro­duk­cji, czę­sto domi­nu­je prze­ko­na­nie, że hor­ror to for­ma niskiej kul­tu­ry – gatu­nek nasta­wio­ny przede wszyst­kim na dostar­cze­nie pro­stej roz­ryw­ki i szyb­kie­go sko­ku adre­na­li­ny. Nie­koń­czą­ce się fran­czy­zy mniej lub bar­dziej popu­lar­nych tytu­łów, fil­my gro­zy kla­sy B z prze­wi­dy­wal­ny­mi sche­ma­ta­mi fabu­lar­ny­mi i kiep­skiej…

    Czytaj dalej